RallyNieuws
Troela

Uit de kont van een kakkerlak

Hoeveel uur zou de gemiddelde rallyfan in zijn of haar auto doorbrengen op weg naar rally’s en weer terug naar huis? Ik heb geen flauw idee maar het zal heel wat tijd zijn. Ondanks dat dit een rallycolumn hoort te zijn, moeten we het toch eens over de muziek hebben die tijdens al die uren wordt gedraaid.

Wat heeft uw voorkeur? House, rap, smartlappen, rock, klassiek, middle of the road, singer songwriter of gewoon een bak herrie? En zingt u dan hard en vals mee of mag dat niet van uw reisgenoten? ‘Mama’ van Genesis is mij ultieme meebrulnummer maar mijn rallyreisgenoten hebben helaas een stevig veto over mijn meezingneiging uitgesproken. Dus onderdruk ik die neiging totdat ik weer eens alleen in de auto zit en ik los kan gaan.

Wat mij betreft hoort bij autorijden muziek en ik ben niet de enige die daar zo over denkt. Top Gear hield ooit een enquête naar de ultimate driving song. Twee van mijn favorieten kwamen hoog in de lijst: Radar love van de Golden Earring en Highway Star van Deep Purple. Helaas kwam mijn favoriete autonummer niet in de lijst voor. Dat is Red Barchetta van Rush. Heerlijk nummer over autorijden zoals dat bedoeld is. Zoekt het maar eens op op Youtube. ‘Wind in my hair, shifting an drifting, mechanical music, adrenaline surge’.

Tijdens rally’s komt een rallyfan buiten de beschutting van zijn of haar eigen auto ook wel eens in aanraking met muziek. Dan bedoel ik niet de hemelse ‘muziek’ die uit de uitlaten van de deelnemende auto’s komt maar zogenaamde muziek ter omlijsting. Alsof we niet we niet meer mogen genieten van de stilte om het pas aanschouwde rallygeweld te kunnen verwerken. Wat mij betreft schaffen we die muziek gewoon af. Een uitzondering was natuurlijk de muziek die dit jaar klonk op het serviceterrein in Hardenberg: ‘Shine on you crazy diamond’ van Pink Floyd. Op dat moment was ik bereid om de rally gewoon over te slaan om te blijven luisteren. Maar de kwaliteit van de gedraaide omlijstingsmuziek is bijna nooit van dit topniveau. Integendeel.

Boven op de Citadel in Namen kunnen ze er wat van de laatste jaren. U kent die populaire bonkmuziek wel die binnen 3.14 minuten (dat getal komt mij ergens bekend van voor) al enorm verveeld. Maar dat begrijpt u wel als liefhebber van de grote vijf: Brahms, Bach, Beethoven, Bauer en BZN. Helaas ontberen deze grote vijf weer een belangrijk ding: serieuze gitaren. Maar dat is mijn persoonlijke mening natuurlijk want over smaak valt niet te twisten. Het is bijzonder dat je je kunt ergeren aan harde muziek tenzij het jouw favoriete muziek is, dan loop je een potje ongegeneerd te genieten. De mens is een raar fenomeen.

Een bepaald muziekmoment bij een rally staat mij nog bij. Het was op de klassementsproef Twentekanaal in Hengelo. Tussen de rally door werd daar ook muziek gedraaid. Gelukkig was het tijdens de rally stil wat de muziek betrof want als ik ergens een hekel aan heb dan is het wel het door middel van muziek storen van rallyfans, die eindeloos en totaal willen genieten van rallygeluiden en alleen rallygeluiden. Enfin, tijdens de rallypauze waren er carnavalsachtige bonkliedjes. Op een gegeven moment kwam er de volgende tekst uit de overbemeten boxen rollen: ’Uit de kont van een kakkerlak komt kakkerlakkenkak, kakkerlakkenkak, kakkerlakkenkak’. Mijn rallyvrienden keken mij vol ongeloof aan en ik keek minstens zo ongelovig terug. Hoorden wij dat nou goed? Inderdaad, wij hoorden het goed. Een lesje biologie werd op niet echt muzikale wijze over het rallypubliek uitgestrooid. De terugrit naar huis was onrustig. Ik besloot het veto te negeren en hard en vals ‘Mama’ mee te brullen. Ik moest die kont, die kakkerlak en zijn afvalproduct uit mijn hoofd zien te krijgen. Tevergeefs.

Als we bij een rally zeer matige muziek horen dan hebben we het nog regelmatig over deze bizarre maar technisch gezien, juiste tekst. Hadden we het maar nooit gehoord. Dan konden we gewoon over Pink Floyd praten.

Plaats reactie

Voeg reactie toe

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com